Entity framework ile nested model update, delete, insert

Seo’ ya uyumlu başlık bulmaya çalışınca ben 🙂

Senaryomuzu kısaca anlatayım.
Bir üst tablomuz Product ve alt tablomuz ProductPrice “Kaydet” butonuna bastığımızda gönderilen model’de product modelimiz update olacaktır ama alt tablomuz olan productPrice tablomuzda update işlemi olmayacaktır. Örneğin productPrice tablosunda kaydet butonuna basmadan önce bir delete, bir update ve insert işlemi yaptık ve kaydet butonuna bastığımızda product ve productPrice tablosunda ki işlemler yapılacaktır.

Örnek Json Model
// var olan productPrice elemanlarınının state durumlarını delete yapıyoruz.
// Henüz silmedik
context.productPrice.Where(w => w.ProductId== myObject.Id).ToList()
 .ForEach(item => context.productPrice.Delete(item));
  
// İkinci aşamada model'den Idsi 0 olmayanlara state durumlarını update olarak tanımlıyoruz.
// Henüz Update etmedik
Model.ProductPrice
  .Where(x => x.Id != 0).ToList()
  .ForEach(order => context.productPrice.Update(order));

context.productPrice.Attach(myObject);
context.productPrice.Update(myObject);
await _unitOfWork.SaveChangesAsync();

Burada Put işlemi içerisine 3 işlem birden yaptırdık. Eskiden uzun uzun sorgular yazardım. Biraz daha düzenli oldu

Farklı domainler için multi tenant middleware kullanımı

Tenant, saas veya store mantığı ile çalışan bir web uygulamamız var diyelim ve yazılan bütün metotlar için appId yi sorgunun sonuna eklemek gerekiyor.Ama biz bu işlemi otomatik hale getireceğiz.
Url bizim appId’mizi verecektir.
Amacımız :
kod temizliği, güvenlik ve esneklik katacaktır uygulamamıza.

Url’den Gelen Tenant ‘ı cache alıyoruz.

protected override Task<TenantContext<AppTenant>> ResolveAsync(HttpContext context)
        {
            TenantContext<AppTenant> tenantContext = null;
            var hostName = context.Request.Host.Value.ToLower();

            var tenant = _tenantService.GetTenantResultByHostName(hostName);

            var appTenant = new AppTenant()
            {
                Id = tenant.tenant.tenantId,
                Host = tenant.tenant.host,
                Name = tenant.tenant.name,
                RequireSSL = tenant.tenant.RequireSSL,
                LanguageId = tenant.tenant.LanguageId
            };

            if (tenant != null)
            {
                tenantContext = new TenantContext<AppTenant>(appTenant);
            }
            return Task.FromResult(tenantContext);
        }


Örneklerle biraz daha açalım konuyu.

1. adımda appId’yi manuel olarak yazacağım ve bir Get işlemi deneyeceğim.

var userList= _userRepository.Table.where(x=>x.AppId == _appId);

2. adımda ise appId’yi middleware de otomatik eklemiş örneği görelim.

var userList= _userRepository.Table;

Aradaki fark şahane dimi.

Bu senaryoda de her tenant’ın kendi domaini var. Proje ayağa kalkerken ayarlar bir defa yüklenecek.
Önce context classımıı açıp içerisine asembly’den faydalanarak bütün veri tabanı entity classlarına appId ekleyip oluşturduğumuz expression’ı HasQueryFilter ile gönderiyoruz.

 private void AddAllConfigurations(ModelBuilder modelBuilder)
{
	foreach (var entityType in modelBuilder.Model.GetEntityTypes())
	{
		ConfigureGlobalFiltersMethodInfo
			.MakeGenericMethod(entityType.ClrType)
			.Invoke(this, new object[] { modelBuilder });
	}
}


private void ConfigureTenantQueryFilter<TEntity>
                       (ModelBuilder modelBuilder) where TEntity : class
        {
            Expression<Func<TEntity, bool>> expression = null;

            if (typeof(IHaveTenant).IsAssignableFrom(typeof(TEntity)))
            {
                expression = e => ((IHaveTenant)e).TenantId == GetTenantId() 
                  || ((IHaveTenant)e).TenantId == null 
                  || ((IHaveTenant)e).TenantId == 0;
            }

            if (expression != null)
            {
                modelBuilder.Entity<TEntity>().HasQueryFilter(expression);
            }
        }

private static readonly MethodInfo ConfigureGlobalFiltersMethodInfo =
            typeof(EfDbContext).GetMethod(nameof(ConfigureTenantQueryFilter),
                BindingFlags.Instance | BindingFlags.NonPublic);

Artık tenant ayarları tamam. Sorgular sadece bulunduğu domain üzerindeki kaynaklara eişecektir.
Daha detaylı bir tenant makalesi ile görüşmek üzere

.NET CORE 3.0 yeniliklerini inceleyelim.

Windows Desktop Desteği

Artık .net core ile Desktop uygulamları yazılabilecek.
WPF, Windows formları ve WinUI artık açık kaynaklı olacak.

Newtonsoft  Geliyor

Anladığım kadarı ile Microsoft kendi Json reader’ının yavaş olduğunu fark etti. Kendisinden daha performanslı olduğunu kanıtlayan Newtonsoft u default olarak kullanacak.

Index Sınıfı

Index tipi eklendi. Artık int kullanmak zorunda değiliz. Index tipinin amacı tuttuğumuz değere dizinin neresinden başlayacağını atayabiliriz.

Index i1 = 2;  // 2. index den başla
Index i2 = ^3; // 3. adım ilerle
int[] a = { 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 };
Console.WriteLine($"{a[i1]}, {a[i2]}"); // "2, 5"

Range Sınıfı

Typescript’ten aşina olduğumuz bir kullanım şekli aslında. Range ise iki Index kullanarak dizinin belirli bir kısmını ifade edebileceğimiz bir yapı.
a dizisi içerisinde i1 ve i2 Index leri arasını range ile alabiliyoruz.


int[] a = { 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 };
var slice = a[i1..i2]; // { 3, 4, 5 }

Kaynak