2 – Blazor kurulumu ve proje oluşturma

Blazor kullanmak için Visual Studio 2019 veya .Net Core 3.0 Preview SDK’sı yüklememiz gerekiyor Buradan indirin veya console ekranona aşağıdaki kodu yazın.

dotnet new -i Microsoft.AspNetCore.Blazor.Templates::3.0.0-preview5-19227-01

Blazor kurulumunu tamamladık,
Şimdi proje oluşturalım consol’a aşağıdaki gibi yazıyoruz.

dotnet new blazor -o BlazorApp

Aşağıdaki gibi dosya yapısı oluşacaktır. Blazor’un yapısı gereği Server ve Client olmak üzere iki farklı kütüphane de çalışacağız daha sonra



şimdi projemizi studio code ile açalım.
ve kodlarımızı yazalım.



dotnet run veya dotnet watch run komutu ile projeyi ayağa kaldırıp bir test edelim.
dotnet watch run ile çalışmak daha sağlıklı blazor’un bu sorunu nasıl çözeceğini bilmiyorum ama her yapılan değişiklikte projeyi debug etmek gerekiyor bu biraz fazla can sıkıcı oluyor proje geliştirirken. Html’ de yapılan değişikliklerde render işlemi yapılmıyor bu işlemi sürekli debug etmek yerine watch ile çözüyorum
Sizde öyle yapın 🙂 ama kod yazma performansı biraz düşüyor.
http://localhost:5000 ‘den test ediyoruz.

Projede butona tıkladığımızda sayac artıyor ve DOM işlemi gerçekleşiyor.

Bir 2 derste component oluşturacağız ve parametre göndereceğiz.
kolay gelsin.

Entity framework ile nested model update, delete, insert

Seo’ ya uyumlu başlık bulmaya çalışınca ben 🙂

Senaryomuzu kısaca anlatayım.
Bir üst tablomuz Product ve alt tablomuz ProductPrice “Kaydet” butonuna bastığımızda gönderilen model’de product modelimiz update olacaktır ama alt tablomuz olan productPrice tablomuzda update işlemi olmayacaktır. Örneğin productPrice tablosunda kaydet butonuna basmadan önce bir delete, bir update ve insert işlemi yaptık ve kaydet butonuna bastığımızda product ve productPrice tablosunda ki işlemler yapılacaktır.

Örnek Json Model
// var olan productPrice elemanlarınının state durumlarını delete yapıyoruz.
// Henüz silmedik
context.productPrice.Where(w => w.ProductId== myObject.Id).ToList()
 .ForEach(item => context.productPrice.Delete(item));
  
// İkinci aşamada model'den Idsi 0 olmayanlara state durumlarını update olarak tanımlıyoruz.
// Henüz Update etmedik
Model.ProductPrice
  .Where(x => x.Id != 0).ToList()
  .ForEach(order => context.productPrice.Update(order));

context.productPrice.Attach(myObject);
context.productPrice.Update(myObject);
await _unitOfWork.SaveChangesAsync();

Burada Put işlemi içerisine 3 işlem birden yaptırdık. Eskiden uzun uzun sorgular yazardım. Biraz daha düzenli oldu

Farklı domainler için multi tenant middleware kullanımı

Tenant, saas veya store mantığı ile çalışan bir web uygulamamız var diyelim ve yazılan bütün metotlar için appId yi sorgunun sonuna eklemek gerekiyor.Ama biz bu işlemi otomatik hale getireceğiz.
Url bizim appId’mizi verecektir.
Amacımız :
kod temizliği, güvenlik ve esneklik katacaktır uygulamamıza.

Url’den Gelen Tenant ‘ı cache alıyoruz.

protected override Task<TenantContext<AppTenant>> ResolveAsync(HttpContext context)
        {
            TenantContext<AppTenant> tenantContext = null;
            var hostName = context.Request.Host.Value.ToLower();

            var tenant = _tenantService.GetTenantResultByHostName(hostName);

            var appTenant = new AppTenant()
            {
                Id = tenant.tenant.tenantId,
                Host = tenant.tenant.host,
                Name = tenant.tenant.name,
                RequireSSL = tenant.tenant.RequireSSL,
                LanguageId = tenant.tenant.LanguageId
            };

            if (tenant != null)
            {
                tenantContext = new TenantContext<AppTenant>(appTenant);
            }
            return Task.FromResult(tenantContext);
        }


Örneklerle biraz daha açalım konuyu.

1. adımda appId’yi manuel olarak yazacağım ve bir Get işlemi deneyeceğim.

var userList= _userRepository.Table.where(x=>x.AppId == _appId);

2. adımda ise appId’yi middleware de otomatik eklemiş örneği görelim.

var userList= _userRepository.Table;

Aradaki fark şahane dimi.

Bu senaryoda de her tenant’ın kendi domaini var. Proje ayağa kalkerken ayarlar bir defa yüklenecek.
Önce context classımıı açıp içerisine asembly’den faydalanarak bütün veri tabanı entity classlarına appId ekleyip oluşturduğumuz expression’ı HasQueryFilter ile gönderiyoruz.

 private void AddAllConfigurations(ModelBuilder modelBuilder)
{
	foreach (var entityType in modelBuilder.Model.GetEntityTypes())
	{
		ConfigureGlobalFiltersMethodInfo
			.MakeGenericMethod(entityType.ClrType)
			.Invoke(this, new object[] { modelBuilder });
	}
}


private void ConfigureTenantQueryFilter<TEntity>
                       (ModelBuilder modelBuilder) where TEntity : class
        {
            Expression<Func<TEntity, bool>> expression = null;

            if (typeof(IHaveTenant).IsAssignableFrom(typeof(TEntity)))
            {
                expression = e => ((IHaveTenant)e).TenantId == GetTenantId() 
                  || ((IHaveTenant)e).TenantId == null 
                  || ((IHaveTenant)e).TenantId == 0;
            }

            if (expression != null)
            {
                modelBuilder.Entity<TEntity>().HasQueryFilter(expression);
            }
        }

private static readonly MethodInfo ConfigureGlobalFiltersMethodInfo =
            typeof(EfDbContext).GetMethod(nameof(ConfigureTenantQueryFilter),
                BindingFlags.Instance | BindingFlags.NonPublic);

Artık tenant ayarları tamam. Sorgular sadece bulunduğu domain üzerindeki kaynaklara eişecektir.
Daha detaylı bir tenant makalesi ile görüşmek üzere

1 – Blazor NEDİR ?

Geçmişte JavaScript web projelerinde tek el olmuştu. Sonrasında ise geliştiriciler TypeScrip, Angular, React, VueJs teknolojilerini çıkardılar ama sonuç olarak kodlarımız dönüp dolaşıp javaScript ile kod yazmaya geçiyordu. Ama WebAssembly bu yaklaşımı değiştirdi.

Neden WebAssembly

JavaScript güçlü bir dildir ancak dezavantajları vardır. Bazıları TypeScript tarafından düzeltildi ama C# yazılımcıları tarafından React, Angular, Vuejs gibi JavaScript ve TypeScript tabanlı dillere geçiş yapmak biraz zor ve zaman alabiliyordu. Artık Single page sayfalarda artık sadece C# kodlarından faydalanarak web uygulamalar geliştirebiliyoruz.
Blazor’un En sevdiğim tarafı modelleri eşleştirme gibi bir sorununuz artık kalmıyor. Server ve Client tarafı da aynı modelleri kullandığı için çok daha hızlı geliştirme yapabiliyoruz. Diğer bir güzel yani Blazor geliştiricileri Angular vb. teknolojilerde javascript tabanlı kütüphaneleri eklemek imkansız olabiliyordu ama blazor geliştiricileri bunu çok kolay bir şekilde entegre edebilmemizi sağlamışlar.

Blazor’un Genel Mimarisi Aşağıdaki Gibidir

Aşağıdaki görüntü Chrome’daki bir Blazor uygulamasının önyükleme işlemini göstermektedir. Uygulama Blazor JavaScript ( blazor.js ) içerir. Mono çalışma zamanını ( mono.wasm ) WebAssembly içinde önyüklemek için Mono’nun JavaScript kitaplığını ( mono.js ) kullanır. Daha sonra uygulamanın DLL dosyasını ( WebApplication2.dll ) ve .NET Framework’ün DLL’lerini yükler .

Kaynak

.NET CORE 3.0 yeniliklerini inceleyelim.

Windows Desktop Desteği

Artık .net core ile Desktop uygulamları yazılabilecek.
WPF, Windows formları ve WinUI artık açık kaynaklı olacak.

Newtonsoft  Geliyor

Anladığım kadarı ile Microsoft kendi Json reader’ının yavaş olduğunu fark etti. Kendisinden daha performanslı olduğunu kanıtlayan Newtonsoft u default olarak kullanacak.

Index Sınıfı

Index tipi eklendi. Artık int kullanmak zorunda değiliz. Index tipinin amacı tuttuğumuz değere dizinin neresinden başlayacağını atayabiliriz.

Index i1 = 2;  // 2. index den başla
Index i2 = ^3; // 3. adım ilerle
int[] a = { 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 };
Console.WriteLine($"{a[i1]}, {a[i2]}"); // "2, 5"

Range Sınıfı

Typescript’ten aşina olduğumuz bir kullanım şekli aslında. Range ise iki Index kullanarak dizinin belirli bir kısmını ifade edebileceğimiz bir yapı.
a dizisi içerisinde i1 ve i2 Index leri arasını range ile alabiliyoruz.


int[] a = { 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 };
var slice = a[i1..i2]; // { 3, 4, 5 }

Kaynak